Nasıl anlatsam içimdeki yokluğunu, karanlığımı nasıl tarif edeyim bilmiyorum. Tek bildiğim, bu dünyada tek sığınağım, tek yuvam senin ılık yüreğindi. Tek dalım senin kollarındı.
Gözümde bahar yok artık, bedenimde can yok, sen yoksun çünkü..
Dünyada ne varsa senin dışında hepsi sahte hepsi yalan. Ne yana dönsem yokluğunun acı çaresizliği. Bir sen gerçektin, bir sen çareydin..
Ama şimdi gördüğüm kalbimi acıtıyor. Senin gerçeğin artık başka, seçtiğin yol bana uzak. Bensiz yürüdüğün o yol benim sonumdur!
Varsın öyle olsun, senin canın sağolsun. Yüzünün böyle güleceğine, böyle mutlu olacağına inanmışsın madem, ben bana artakalan yokluğunla baş ederim.
Artık gidiyorum, nereye bilmiyorum..
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta