Yükledim sırtıma onca kederi,
Dönüp de bakmam hiç, asla geri.
Vefasız bağından kopan gülleri,
Bıraktım ardımda, gidiyorum hey!
Makamı, mevkiyi nâmerde verdik,
Gönül soframızı dosta da serdik.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta