Zihnimin derinliklerindeki, mevsimin renklerine kaptırmıştım kendimi,
Belki de, sonbahardan sonra kış gelmiyordu, herkesin bildiği gibi,
Yazdan kalma bir oyun muydu, özlediğim çocukluk günleri,
Kar tanesine yazılan bir mektubun,
Veya kimliği belirsiz bir aşkın, satır aralarında eriyip gittiği gibi,
Eriyorum, yavaş, yavaş.
Kendini bilmez bir kaçışın, herhangi bir sahnesinde,
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta