Gidiyorsun Ya Babam

Elini arkana bağlamış gidiyorsun ya babam,
Sanki yılların yükünü omuzlarında taşıyarak...
Toprak yol sessiz, ağaçlar mahzun,
Bulutlar bile eğmiş başını ardından.

Elini arkana bağlamış gidiyorsun ya babam,
Ben çocukluğumu görüyorum adımlarında.
Her izinde bir emek, bir alın teri,
Her bakışında saklı bir ömürün ağrıyan yükü.

O yol yerinde duruyor da,
Sen yoksun, babam...
Son bir kez dönüp baksan,
"Gel kızım" desen ardımdan.
Ben yine çocuk olup koşsam sana,
Başımı omzuna koysam usulca ve gururla.

Elini arkana bağlamış gidiyorsun ya babam,
Biliyorum ayrılmadın buralardan.
Bu yolun her kıvrımında ayak izin,
Ektiğin domates biber fidelerinde bereketin,
Bu bahçenin her ağacında, dalında yaprağında,
Kalbimin en derin yerinde
Elini arkana bağlamış yürüyorsun hâlâ... 🌿🕊️

Adımların cennete yürüsün babam,
Gidişin Rabbimin rahmetine olsun.

Hatice Türkmen Yurtseven

7 Haziran 20026