Hiç yokken hesapta ansızın sen ve ben.
Seni aldılar, insafsız zamanla birlikte.
Gülüşmelerimiz vardı, ışıklı mutluluklar.
Belki de toz pembe, düşlerimizle birlikte.
Masal gibiydi karşılaşmamız, sanki bir şiir.
Kaldı şimdi elimde hesapsız, bir el aman.
İçimde kala kalmış bir cüzi son mutluluk.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta