Bahanelerin arkasına sığınarak gittin...
Ne gerçek bir sebep, ne yarım kalan bir söz...
Sadece sustun.
Sanki yokmuşum gibi, sanki hiç olmamışız gibi çekip gittin.
İçimde yankılanan tek şey, senin yokluğunun sessizliğiydi.
O kadar çok susmuştun ki...
Gidişin bile konuşmadan oldu.
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Belki o da benim için böyle düşünüyordur. Çok da değişik manalar yoktu. Sadece biraz uslu kul olmak istemiştim. Tevekkül etmek, hırs yapmamak istemiştim. Fakat kururken susuzluktan, manevi olarak yeşermek, fani olarak kaybederken ebedi olarak kazanmak istemiştim. Şimdi fanı olarak kazanıyor olmak ve ebedi olarak kaybetmek tehlikesinde gafilane yaşıyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta