Gidersin bir gün

Güvenme gençliğin bir gün gider elinden
Hayallerini yarım bırakır gidersin birgün
Gündüzün farkı kalmaz karanlık geceden
Karanlık toprağa gidersin bir gün

Vadilerce buğday eksen elek vursan ununa
Nefis tatmin olmaz dünya dolusu varına
Yetişemez sin isteklerin arzuların sonuna
Ununu eleyip Elegini asmadan gidersin bir gün

Gün gelir çekilir gücün kuvvetin özünden
Konuşsan da eşin dostum anlamaz sözünden
Eskisi gibi sevdiklerini göremezsin gözünden
Gözyaşı gibi yanaklarından akar gidersin birgün

Topla ömrünü eksiği çıkar kalanı çarp ne kalır
Yaşadığın ömrü bir kaba koysam yine boş kalır
Senden geriye mezarın üstünde iki dikili taş kalır
Birkaç kürek Toprak atarlar yok olursun birgün

Kalemsiz dünyanın tadını çıkar o zaman
Ahvak etsen de geri gelmez ki zaman
Tamam der Azrail canını aldığı zaman
Dört kollu vasıtayla gidersin bir gün
Kalemsiz