Giderken Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Herkesin gönlü olsun diye
Ben kendi bahçemi kuruttum
Gözyaşlarimla yıkadım beni sevmeyen yureklerin ayak izlerini
Kefensiz gömdüm yüreğime bedenlerini
Söylesene suçum neydi benim
Gittin

Giderken hiç mi düşünmedin
Sana ask ile bakan gözlerimi
Sana hasretle dokunan ellerimi
Sana koşa koşa gelen ayaklarımı
Hiç mi düşünmedin beni

Ben nefes aldığım her an düşünüyorum seni
Dakikalara saatleri ekleyip
Takvimden ayları çıkarıp
Düşünüyorum
Bazen abartıyorum biliyorum
Yanağının kenarına yuva yapmış gamzenden opmemi çok severdin
Onu da mi düşünmüyorsun

Sen ara ne zaman böyle vefasiz
Böyle vicdansız
Böyle vurdumduymaz oldun söylesene
Hatırlıyor musun
Karlı bir izmir sabahıydı beni okuldan almaya gelmiştin
Yolda bir kedi yavrusu görmüştük üşümüş hatta bıyıkları donmustu
Sen onu kirli pis haline bakmadan nasılda koynuna sokmuştun
Söylesene sevdam
Vicdanın bu kadar yufkayken
Neden bana tatlı bir söz bile söylemiyor dilin
Neden

Layık mi değildim
Senin dudaklarından dökülecek sözlere
Neden bana gülmeyen gözlerin başkalarına güldü
Neden
Unutma o gözler sadece bana bakınca güler başkasına bakınca ağlar
Şimdi çıkart o yalancı maskeni
Cik karşıma
Yada delikanlıca dur sözünün ardın da
Ben gittigin gün gemileri degil limanları yaktım be sevgili

Şimdi gelsende bir
Gelmesende
Sevsende bir sevmesen de
Sen kocaman bir hayal kırıklığı olarak
Beynimdeki paslı ve çürümüş tahtalarin arasında yerini aldin
Sus sakin sakin
Kırık kalpten ses gelmez
Yumruklayıp durma artık
O kalp gittiğin gün durdu
Gittiğin gün durdu sevgili durdu
24.01.2026 22:30
Deniz Gece Mavisi & Rüzgar