Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
BU ŞİİRİNİZİ ÇOK BEĞENDİM....HASSAS DÜŞÜNÜLEREK YAZILMIŞ BİR ŞİİR...KUTLARIM
'Çıktığımı bile farkedemezsin
Ayak ucumda
Öyle tüy gibi hafif
Usulca
Kapını arkamdan örter de
Seni kalabalık yanlızlığında bırakıp
Kendi sade yanlızlığıma dönerim. ' şiirin genelinde değil ama buarada daha şiirsel olmuş anlatım.tebrikler gene de .
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta