Karanlık sardı yine dört yanı.
Son ışık söneli, oldu hayli zaman.
Gökte süzülmez oldu bir ışık.
Bir bana kaldı, senden aydınlık.
Yersiz yurtsuz bir mülteciyim.
Geldi de geçti sayısız cümlesi
Eylemedi beni tek biri kani.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta