Hiç aydınlanmayacak ufukları beklemekle geçiyor hayat,
ve daha doğmadan kararan güneşlerin matemini tutarak.
Sabrında umudu kalmadı, onunda sabrı taştı, sürekli bekleme telaşından.
Bazen kalmakta gitmekte insanın kendi elinde olmuyor.
Git deyince gitmek, kal deyince kalmak zorunda kalıyorsun,
hesap soramadan olduğun yerde.
Çünkü, ya gideceğin yerde, yada kalacağın yerde aslında sana yer yok.
Sen içerdeyken ben
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim
Devamını Oku
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta