Gidenler Dönmeyince Şiiri - Müjdat Şan

Terk edilmek
Issız bir kıraçta
Tek bir ağaç gibi kalakalmakmış;
Belki bir kuş konar dalına,
Ama
O da uçup gider meçhule!

Terk edilmek
Sözün bittiği yermiş,
Onca konuşacak söz varken;
Çekip gitmekmiş bilinmeze!

Terk edilmek
Damarlarının koparılmasıymış acımasızca;
Ve
Köklerinin sökülmesi gibi bir duyguymuş,
Evren yerinde duramazken,
Mıh gibi çakılıp kalmasıymış insanın!

Terk edilmek
İçten içe çürümekmiş,
Kof bir ağaç misali;
Rüzgâra gücünün yetmemesiymiş,
Dimdik dururken!

Terk edilmek
Güneşin doğmadığı,
Karanlık bir günmüş,
Kör ediyormuş insanı;
Sen gidince anladım,
Yalnızlığın ne kadar zor olduğunu;
Sen gidince anladım,
Terk edilmenin ne olduğunu!