Üzülmüyorum işte,gidişin ağlatamayacak beni...
Ağlasam da yanaklarım ıslanmayacak,
küsmeyecek dudaklarım...
Giden sensen kaybeden niye ben olayım ki.
Pişman olup bir gün geri dönecek olan sensin,
özür dileyip affet diyende...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta