Giden Gidene Şiiri - Hüseyin Özçelik

İşte dünya işte bak insan
Terk-i viran etmiş giden gidene
Susmuş konuşmuyor bilinmez lisan
Benliği neyledi giden gidene

Uzaktan baktık servete daldık
Çıkarı dostluktan en öne saydık
Göç yoluna girdik şimdi soyunduk
Urbalı urbasız giden gidene

Karşıdan işmarla yetiniyoruz
Yakınlar da uzak gidemiyoruz
Helallik veda edemiyoruz
Selamsız sabahsız giden gidene

Tevekkül olmadı ceza kapıya
Fırsat bırakmadan konak yapıya
Uzaktan el sallarız ana bacıya
Miras için kin güden güdene

Kim dost akraba bak unutuldu
İnsanlık hayalle bak uyutuldu
Yokluktan varlığa bak avutuldu
Muhabbet sofrasında yiten yitene

Perdeler çekilir evler karanlık
Âlem-i dünyaya oldu hayranlık
Selam kervanları kaldı bayramlık
Var olan yokluğa biten bitene

Sevgiler sahte oldu sevda yoruldu
Karaya vurdu susuz boğuldu
Son haberler artık geçten duyuldu
Acıyı müjde gibi veren verene

Hüseyin’im bu derdimiz bu gamlar
Artıyor eksilmez öfkeden zamlar
Hayale kurban oldu gönül damlılar
Kırk papucu bir ayağa giyen giyene