Bir küskünlüğün eseriydi dostluğun
Ve suyu çalınmış bir deniz gibiydi yokluğun
Çok denedim kumunda gemilerime demir aldırmayı
Oysa hiçbir zaman Fatih olamadım
Ne dostluğunun Emin’i oldum
Ne de suyunun değerini bildim
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
