Gidemezsin.
Daha sana söyleyecek sözlerim var benim.
Seninle kurulacak hayallerim
ve sana yazılacak şiirlerim var.
Gidemezsin.
Razıyım senden gelene.
Yel misin, esip geç—
yok et beni.
Kar mısın,
ıslat, sırılsıklam et beni.
Razıyım
dudağınla dilin arasında
bir ömür yaşamaya.
Bahaneler korkaklar içindir sevgilim;
oysa ben seni
çok cesur bildim.
Şimdi gidersen…
Bana kim şarkılar söyleyecek?
Kim gösterecek gözlerimin güzelliğini?
Kim saracak
incinen, acıyan yerlerimi?
Gidemezsin.
Bir “kal” sözüne
mahvettiğim hayatıma inat
gidemezsin.
Ona “kal” demedim,
ama sana diyorum:
Gitme benden.
Hem “git” desem, gidebilecek misin?
Kokum,
tenim,
yüreğim
hesap sormaz mı sana?
Gitmekle gitmiş olur mu insan?
Yüreğim yüreğindeyken
nasıl gidersin?
Gidemezsin, anla.
Bütün yollar
sevdaya dönmüşken
başka bir yere gidemezsin.
Gidemezsin.
Sen, defalarca okuduğum bir kitap gibisin;
sonunu bildiğim hâlde
okumaktan bıkmadığım.
Aynı heyecanla okuduğum…
Çünkü bu hikâyenin
iki kahramanı var:
biri sen, biri ben.
Ve silahımda
iki kurşun.
Hadi git benden.
Gidemezsin.
Gidemezsin.
04.01.2026 01:27
Kayıt Tarihi : 4.1.2026 01:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!