Dokunmaya kıyamadığım ellerinle dokunurdun ruhuma.
Sesin ne kadar güzeldi bir konçerto havasıyla gelirdi kulağıma
Seni durmadan severdim enerjim hiç bitmezdi ya.
Yanımda uyurdun, yanımda olmadan kokunla sadece
Nereden gelirdi bu kokun? Mahvolurdum.
Yastıkta başım neyi düşünürdüm bu kadar filozof gibi.
Kavuşamamanın, ayrılığın neyi düşünülürdü bu kadar?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta