Sıkışıp kaldım yine dermanla dert arasına..
Koşamıyorum eskisi gibi.
Belki de sürsem elimdeki merhemi yarasına,
Gidip birlikte baksak aynasına,
Acıtırım diye korkuyorum çocuk gibi.
Dilimin ucunda şifası belki,
Belki de beyaza dönecek hüznüm değince gözündeki karasına.
Sesim çıkmıyor,
Susuyorum bin yıllık bir lal gibi.
Sıkışıp kaldım yine bir gece yarısına..
Ama alışkınız sol yanımla biz bu can sancısına.
Tutunup gitsem diyorum bazen masalların paçasına.
Yapamıyorum, düşüp kalıyorum sırtımdaki gerçek gibi.
Bağlasam yine de acımı acısına..
Göze alsam da sarılsam diyorum tüm hatasına.. Atlasam diyorum belki sahte değildir cenneti.
Ama ayaklarımı tutmuş dün,
Cesur değilim ben o Alamut fedaisi gibi..
Kayıt Tarihi : 10.1.2024 17:38:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!