Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Değerli Tuncay Abi; sizler kadar değil tabiki, belkide sizlerden esinlenerek bir şeyler yapmaya çalışıyorum.çok teşekkür ediyorum. fi emenillah
Canım kardeşim Sevgili hocam.aşk acısını bu güzel dizelerle ne güzel ifade etmişsiniz .evet ,ne güzel söylemişsiniz biz bu dünyaya bir daha mı geleceğiz .Belki güneş doğmaz yarına .bu anlamlı güzel şiirnizi yürekten kutlarım yürek sesiniz daim olsun .kalbi sevgi ve saygılarımı gönderiyorum o Aşk dolu yüreğine Allaha emanet olun selam ve duam ile
Not.ayrıca gönül sayfamı onurlandırdığınız için teşekkür ederim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta