Gevşeyen somunlar Şiiri - Dağlar Özügüç

Şimdi hangi şehirde saklanıyorsun hiç bilmiyorum
Hangi yağmurlarla dost oldun merak ediyorum
Ama şunu bil ki
Bu yüreğin tenha kıyılarında
Adın hâlâ bir ince sızı gibi kaldı.
Sokak lambalarının dibinde titreyen
ıslak kaldırımlar
Az mı şarkılar mırıldandı seninle
Umuda gebe sabahlara dek
Oysa nede yakışırdı bu soğuk kasabaya
Senin sıcak gülüşlerin benim ise anlamsız sabrım
Gözlerinin değdiği her yerde çiçekler açardı
Seni özlüyor şimdi
Şu yorgun kaldırım çiçekleri
Trenin çığlıkları duyuluyor uzaklardan
Titreyen raylar üzerinde vuslatı bekleyen umutlar
Gide gele gevşemiş umut yılgını somunlar