Nimet tarlasında hasat biçerken…
Getirseydin kucak dolusu güller;
Sevda yangınıyla hasret içerken…
Getirseydin kucak dolusu güller.
Evladım diyorsam, babamsın diyen;
Aynı masamızda oturup yiyen;
Çocuksu kalıp da hep ebediyen;
Getirseydin kucak dolusu ballar.
Gönlü barış sarsa, yâren üzmese;
Kazanmak için hiç yalan düzmese;
Acılar çekip de seven yüzmese;
Getirseydin kucak dolusu sallar.
Ne çok şaşırtıyor insan sınansa;
Ne kirler döküyor, ölüp yıkansa;
Ne çok kısmet olsun diye bakınsa;
Getirseydin kucak dolusu mallar.
Mahpus damlarında yetişse çiçek;
Mahkûm pişmanken, iyi olsa dilek;
Yıksa kötülüğü, sarınca bilek;
Getirseydin kucak dolusu jeller.
Nimet tarlasında hasat biçerken…
Getirseydin kucak dolusu güller;
Sevda yangınıyla hasret içerken…
Getirseydin kucak dolusu güller…
Kayıt Tarihi : 5.1.2026 00:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!