Getirin hançeri, vurun bağrıma
Hayata bağlanmak zül imiş meğer...
"inci"yi kaptırmak gitti ağrıma
Makbul mezardaki kul imiş meğer...
Doğmadan batıyor yaz günü güneş
"yoksul"'um bana da derin mezar eş
Sanırdım sinemde yanan kor ateş
Ateş çoktan sönmüş, kül imiş meğer...
Tiyatro son buldu, perdeler indi
iltifat yağmuru aniden dindi
Herkes kendisine bir yer edindi
Dost bildik Admin'i el imiş meğer...
Niye bahtım kara, kime ne ettim?
Fırtına da dahi yıkılmaz settim
Son yaprağımı da bugün tükettim
Ömrüm kupkuru bir dal imiş meğer...
Kayıt Tarihi : 1.01.2013 21:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
ilham veren siir; "bir ölünün anatomisi" Garadona Göcük 31.12.2012... GÜNÜN ŞİİRİ(SERBEST) Değerli şairimiz, Sn.Göçük, Evet, "ölümle empati" yi seçmişler üstadımız... Soğuk bir konu gibi gelse de ve casaret istese de böylesi hissedip, seyreder gibi kendini, şiirleştirebilmek...Ancak, üstatlar cesaret edebiliyor sanırım bir kez de S.Vedat Dündar işlemişlerdi bu konuyu... Aslında öyle ya! Ölümün saati, yeri, zamanı mı var...Ve her şiir bir nefes mesafesindeyken ölüme... O bizden daha yakınken bize, ötelemek, dünyaya böylesi dalmak doğru mu? Çokça düşündürendi... Kutluyoruz, Saygımla...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!