Bir anahtar verdindi bana
Kabaran yüreğimi bilerek.
Kullanıp durdum onu gönlümce,
Aşkıma kenar süsü diyerek;
Aşındırdım dişlerini zamanla.
Geriye ben kaldım işte.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şairin şiir düşüncesiyle birebir örtüşen bir şiir.O denli özgür o denli özgün..Görüyorum ki Şairimiz pek okunmuyor.Herkes şiirlere ilgim var der ama liste yapıp tek tek şairleri inceleyim demez..Şiire ilgi demek, dünyanın neresinde olursa olsun bir şiiri çıkarmaktır yer altından..Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta