o gün bitmese ve her daim o günü tekrar tekrar yaşasak
aynı yolları yürüsek aynı şeyleri konuşsak
aynı tartışmayı yapıp aynı şeye gülsek
aynı abiye gidip aynı hikayeleri dinleyip yine şaşırsak
abinin dediklerine şaşırıp birbirimize bakıp gülümsesek
sonra yolun ortasında durup hadi söyle ne yiyoruz desen
metrodayken yada tramvaydayken aşkımm sıkı sıkı tutun düşersin yoksa desen
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta