Ne çok ağlama sebebi varmış insanın...
Tek başına yürürken, hafif esen ruzgara karşı geçmişin bütün yaşanılanı hafızanı tazeler.
Göçüp gidenler,
Seni üzenler,
Yoluna engel koyanlar...
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta