En çok seni taşıyorum geri kalanlarımdan.
Adını bilmediğim kentlerden geçiyorum gece vakitleri.
Avucumda hiç tutmadığım ellerin,içimdeyse yenilmişliği var yalancı sevmelerinin.
Susuyorum susuşlarım oluyorsun.
Konuşsam her cümlede bir felaketim.
Ne zaman senle başlasa cümlem dönüşsüz gitmelerine göçüyorum.
Düğümleniyorsun yüreğime aklıma her düştüğünde.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta