Sevgi içinde kalan insanlık, mavi gök ve güneş, yitik pencereler
Geri gelin,
Yollarında yürüdüğümüz şehirler, hırçın dağlar ve kızgın yıldırımlar…
Öfkenin adı ,büyük kavgalar çakallar ve kurtlar…
Toprağı yırtan tohum, yalnızlığında boğulan adam, unutulmuş düşler…
Geri gelin,
Çoşan nehirler, büyüyen kalabalıklar ve türkü tadında hasret duyduğumuz bacılar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta