Günlerimiz geçti böyle hayal meyal.
Yaşadığımız olsaydı keşki rüya.
Düşmedi önümüze rüyamızdaki gül.
Gördüğümüz bir düştü, heves kırılınca.
Ne bayram sabahımız.
Nede en mutlu anımız.
Haddini bilmezmiş hayallerimiz.
Bir ülke ki milleti Türk;
İnsanı Türkçe konuşur.
Azerbaycan, Kırım, Kerkük…
Soydanı Türkçe konuşur.
Yaylaları,ovaları…
Devamını Oku
İnsanı Türkçe konuşur.
Azerbaycan, Kırım, Kerkük…
Soydanı Türkçe konuşur.
Yaylaları,ovaları…




Bu iki dünya arasında sıkışmışlık, “Araf” kelimesiyle metafizik bir duruşa dönüşür. Hayaller “kilitli ve gizli” tanımlamasıyla, bastırılmış umutlara işaret eder.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta