Günlerimiz geçti böyle hayal meyal.
Yaşadığımız olsaydı keşki rüya.
Düşmedi önümüze rüyamızdaki gül.
Gördüğümüz bir düştü, heves kırılınca.
Ne bayram sabahımız.
Nede en mutlu anımız.
Haddini bilmezmiş hayallerimiz.
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




Bu iki dünya arasında sıkışmışlık, “Araf” kelimesiyle metafizik bir duruşa dönüşür. Hayaller “kilitli ve gizli” tanımlamasıyla, bastırılmış umutlara işaret eder.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta