Bir hayal gibi gerçek, bir peri gibi sensin
Bir amaç kadar sahi, tüm ömrüme bedelsin
Dokunduğun hakikat, Parmak ucunda engin
Seni yazmaya kalktım, tüm kalemler tükensin
söze girdim bir aşık, kalbim dilim yapışık
saçların hicranıma, saplanırken ardışık
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta