Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Oturduğum yerde titreyen soğan kabuğu
önümde ipe asılı titrek bir havlu
karşımda güneş
vakit öğlen
gözlerimi kapattım
düşümde sen
selamlar savaş bey kardeşim.
hasret dolu şiirin mükemmel ,tebrik eder devamını dilerim.
saygılar sunarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta