Yalnız kalmak ne kadar zor,
Hele hele yığınlar içinde yalnız kalmak.
Çevren insan kaynıyor,
Ama seni anlayan,ne yazık ki yok.
Gerçek dostların değerini anlıyor insan,
Gerçek insanların değerini.
Sahte bakışlara,sözlere,gülücüklere,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta