Gecenin Dostluğu Şiiri - Kubilay Demirkaya

Günü, geceyi düşünme
Buruk acılar içinde geçer gider.
Huzur bulacağın tek şey;
İyi düşünmen
İyilik düşünmen
Farklı düşünmen
Gündüz sana dert tokmağı olursa
Gece seni dinler
Gerçek bir dost gibi
Senin yerine de susar
Ağır yükü senden alır
En çok da gece,
İnsanın susturamadığı yanını konuşturur.
Zaten insan konuşmak için geceyi bekler
Gece maskeleri düşürür
Rolleri bitirir
Perdeleri kapatır
Ve gerçeklik gecenin karanlığında parlar.
Gece yeni bir sabahın ilk habercisidir
Gün nasıl başlarsa
Günün geri kalanı da öyle geçer
Yeni bir gece
Seni gökyüzünde yıldızlarla arkadaş yapar
Sen yine sessiz farklı yarınlara
Kulaç atıp
Sessizce yürürsün
Bu döngü dur durak bilmez
Bu döngü senin fedakar oluşunun yüz akıdır
Ağır boşluklar içinde arkadaşındır
Soğuk bir gölge gibi
Yanı başına uzanır
Beraber belirsiz aleme yürür
Aynı dili konuşur
Ayrı dilde zevk alırsın