İki saat, bir dakika kırk dokuz saniye ararsın...
Ama telefon açılmaz.
Tesadüfen denk gelir, bir açık anını yakalarsın.
“Sana sonra dönerim, şu an müsait değilim” yazar.
Sonra da aşktan, sevgiden bahseder.
İçinden “Sen önce sevmeyi öğren be!” demek gelse de susarsın.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta