Sahte ağlayanlara inat ben gerçek ağladım
Birgün olsun beni anlamak için bana bakmadın
Gözyaşlarımı görmedin çünkü içime sakladım
Gerçek ağlamak budur ama beni anlamadın
Gelip geçene derdimi ağlayıp anlatamadım
Kötülere kızıp avaz avaz hiç bağıramadım
Ben aşkımı sana hiç mi kanıtmayamadım
Gerçek ağlamak budur ama beni anlamadın
Bir gün olsun gelip sana derdimi anlatamadım
Benim ruh derinliğimi birgün olsun sorgulamadın
Senin yokluğunda ben daima karaları bağladım
Gerçek ağlamak budur ama beni anlamadın
Güven ver dedin, aşığın güveni olmaz demedim
Ağlayan gözler güven vermez dedim dinlemedin
Sahte güven verenlere ise çok çabuk aldandın
Gerçek ağlamak budur ama beni anlamadın
Sana bakmak dışında sana hiç doyamadım
Saçının bir teli de olsa elim ile tutamadım
Namertlerin kara çalması ile bana güvenemedin
Gerçek ağlamak budur ama beni anlamadın
Kollarımı boynuna sarmak için ümitle bekledim
Bir gün olur beni anlar diye sabırla bekledim
O bir gün hiç gelmeyecekmiş boşuna bekledim
Gerçek ağlamak budur ama beni anlamadın
Baktıkça huzur buluyordum sana diyemedim
Baktıkça kendime güven duyuyordum bilemedin
Baktıkça mesrur oluyordum beni anlayamadın
Gerçek ağlamak budur ama beni anlamadın
Kimsesiz ortada dolaştım dost bulamadım
Meğer herkes idamımı istemiş anlamadım
Düşmanımı dost bildim, ikimize acırlar sandım
Gerçek ağlamak budur ama beni anlamadın
Yusuf YILMAZ Mayıs – 2012 - Ankara
Yusuf YılmazKayıt Tarihi : 16.7.2012 15:07:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!