9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Dökme ey işçi, alnındaki teri harca, ziyan olur,
Zira bu devirde, açılan yaraya olmaz derman ferin.
*
Bu gri duman, göğün süsü müdür bilinmez,
Yoksa üstümüze çöken, nefes kesen yaman mıdır.
*
Sert rüzgarından, bağrım olsa da dilim dilim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta