Hasretinden kurmuş çöle dönüşen bu kalbim
senin gözlerinde akan kudretinin
rahmetiyle sula beni neolursun.
Kap kara gözlerin bana baktığında
dolunayı gecede ay bizimle bakışırken
avcumda umudun ülkesindeki tüm yıldızları
bir bir toplayıp senin ördüğün saçların tellerine
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta