Gerçeği feryat etsen, körler asla göremez,
Gözünü hırs bürüyen, doğru yolu seçemez
Kendine kuyu kazar, bir adım da gidemez,
Gözünü hırs bürüyen, doğru yolu seçemez
Dost sandığın çıkarcı, bir gün sırtından vurur,
Zalime alkış tutan, sanma ki menzil bulur,
Sonunu hazırlayan, böyle bir gafil olur,
Gözünü hırs bürüyen, doğru yolu seçemez
Cellâda âşık olan, görmez boynunda ipi,
Bile bile ateşe, yürür cehalet tipi,
Kendi eliyle çözer, gemideki o pimi,
Gözünü hırs bürüyen, doğru yolu seçemez
Kimi hayal peşinde, harcar ömür varını,
Düşünmez hiç sonunu, unutur yarınını,
Kendi eliyle keser, rızkını ve karını,
Gözünü hırs bürüyen, doğru yolu seçemez.
Zalimin sofrasında, bal var sanıp oturur,
Bilmez ki o lokmalar, boğazından götürür,
Kendi felaketini, alkışlarla getirir,
Gözünü hırs bürüyen, doğru yolu seçemez.
Kayıt Tarihi : 31.05.2026 22:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!