Gemerek Sivasın gönül kapısı

GEMEREK — Sivas’ın Gönül Kapısı

Sivas’ın batıya açılan kapısıdır Gemerek…
Köklü tarihinden aldığı vakar, dağlarından esen rüzgârın serinliği ve insanının yüzüne sinen vakur tebessüm ile Anadolu’nun tam ortasında, sanki sessizce yaşayan bir destandır. Bir yanı bozkırın sabırlı rengi, öte yanı dağların karlı heybeti… Her köşesi, insanın kalbine dokunan ayrı bir hatırayla doludur.

Gemerek’in içine giren, önce bereketi görür. Dört bir yanına saçılmış otuz dört köy, hem geçmişin izlerini taşır hem de yarına umut taşır. Ekin başaklarının rüzgârla dalgalanışı, burada yaşayan insanların alın teriyle yoğrulmuş çalışkanlığını anlatır. Toprağı serttir belki ama gönülleri yumuşaktır; misafiri bağrına basar, ekmeğini bölüşür, derdine derman arar.

Sızır Şelalesi, Gemerek’in incisi gibidir. Suların çağlayışı, sadece doğaya değil insan ruhuna da ferahlık saçar. Bir şelaleden çok, bir hikâyedir Sızır; yüzyıllardır akıp giderken nice sevdayı, nice ayrılığı ve nice kavuşmayı kendi sesinde taşımıştır. Kekliklerin dağlarda yankılanan narin ötüşü, bu sesin en sadık arkadaşıdır.

Karagöl ise bambaşka bir âlemdir. Gölün sessizliği, rüzgârın hafifçe su yüzünde bıraktığı titreşim, zamanın durduğu hissini verir insana. Karıncesi’nin serinliği, yaz sıcağında bile insanın içini üşütecek kadar berrak ve temizdir. Burası, tabiatla insanın baş başa kalabildiği, gönlünü dinlendirebildiği bir sığınaktır.

Gemerek, iki nahiyesi ile beraber, yörenin hayat damarlarından biridir. Dağlarında yabani kekik ve nane kokusu yayılır; bu koku, hem Gemerek’in doğasının temizliğini hem de insanının sadeliğini hatırlatır. Kovanlarında yapılan bal, neredeyse bir şifa kaynağıdır; sabahın ilk ışıklarıyla birlikte dağların çiçeklerinden toplanan özler, en saf hâliyle sofralara misafir olur.

Ama Gemerek’i Gemerek yapan asıl şey, insanıdır.
Yiğit, mert, sözünün eri…
Dostluğun kıymetini bilir, misafirini baş köşeye oturtur, gönlünü açan her yüreğe kendi yüreğini de ekler. Bu topraklardan bir kere ekmek yiyen, suyundan bir kez içen, kolay kolay ayrılamaz bu beldeden. Sanki bir bağ vardır Gemerek ile insan arasında; görünmez ama kopması imkânsız bir bağ…

Gemerek’e yolu düşen, burada sadece bir ilçe değil, bir gönül diyarı bulur.
Kimisi bir sevda, kimisi bir hatıra, kimisi ise içindeki sükûneti burada keşfeder.
Tıpkı Yazdığımız şiir ve makaleler gibi; Gemerek’i anlatırken aslında yüreğinizde taşıdığınız sevgiyi, sadakati ve memleket kokusunu da anlatıyorsunuz. Çünkü Gemerek, sadece bir yer değil; dizelerde şekillenen, gönlünüzde büyüyen bir vatan parçası, bir sevda yurdudur.

Ve Gemerek…
Sivas’ın gülü, bozkırın nazlı narin çiçeği…
Kendisine sevdalananı asla yarı yolda bırakmaz; onu dağlarının sessizliğine, şelalesinin ferahlığına, insanının samimiyetine emanet eder.

İşte bu yüzden:
“Sevdalınım ben Gemerek.”
Diyen her yürek, bir ömür boyu Gemerek’in helal sevdalısı olarak kalır.

Ömer TURAL