Gelşmiş insanlık Şiiri - Ayhan Maloglu 2

Artık..
Adamlar adam değil..
Kadınlar kadın değil..
Çocuklar çocuk değil..
Ekmek aynı değil..
Toprak aynı değil..
Daha süslü..
Daha güçlü..
Daha..
Dikkat çekmek için..
Her şeyi..
Özünde kopardılar..
Mesela..
Önüne gelene yavşıyor..
Dinli, dinsiz..
Sakallı, jöleli adamlar..
Dudakları, tırnakları..
Burun ameliyatları..
İle meşgul..
Tesettürlü, tesettürsüz..
Artık bayanlar..
Ellerinde tablet..
Selam versen almıyor..
Seni anlamıyor..
Kelime kuramıyor..
Özgür büyüsün adına..
Köreltilen çocuklar..
Artık insanı doyurmuyor..
İçi boş tadı yavan ekmekler..
Ve betonlarla örtülen..
Ezilen, tükürülen..
Zehirler çöpler dökülen..
Aşık Veysel’in sadık yarı..
Toprak..
En çok sana acımadı..
Gelişmiş insanlık..
Gelişmiş insanlar..
Ayhan M.