Bir gün batımının az öncesinde
Ufuktaki kızıllıktan
Çıkıp gelsene…
Hiç konuşma istersen bir hayal gibi
Öylece dur odamın en köşesinde.
Yüzüne bir tebessüm maskesi tak
Sanki çok seviyormuş gibi gözlerimin içine içine bak
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta