Ölü limanlar, yorgun kayık cenazeleri
ve yok olmaya yüz tutmuş, batık gemi hikayeleri var içimde,
Bulanık dalgalı bir rüya, gördüklerim ve göremediklerim,
Bir ayağım iskelenin çürük tahtasına emanet,
öteki dizine kadar dibinde balçığın,
seninse, yolunu eşkıyaların kestiği,
papatyalı bir mevsim kervanı gibi yüzün,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta