Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Deniz soğuk,güneş firari
Kırılmış bir kalem var
İki yandan kolları tutuk bir yürek
Duvarda sessiz bir gölge
Bekleyen iki söz
Ölümü bekleyen biri mi?
Çok hoş bir şiir daha nice güzel şiirlere Bahat dostum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta