Zifiri karanlıkta zehir iki göz
Sokak lambasının altında
Elleri kenetlenmiş iki yürek
Yağmur yağsada
Herşeyi güzel kılan söz
Bu dünyaya değer bir mutluluk
Hep bundandır derdi unuttuk
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta