17 Ekim Gecesi
Cântanem’e,
Oysa ne çok bekledim seni ben…
Geceleri sabahlara kavuşturarak, her doğan günle yeniden başlamaya çalışarak.
Kaç pencere buğulandı adını söylerken,
kaç perde söküldü içimden, bir bilsen…
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta