Gelme artık beklemiyorum seni…
Gün doğumu kıvamındaki rakı beyazlığını içmiyorum sensizliği bahane ederek…
Tutmuyorum yokluğunun nöbetini en azından…
Seni sevmekten bugün itibariyle istifa ettim…
Bir sonbahar günüydü sanırım yerde sarımtırak çürümüş yapraklar geziniyordu…
Aylardan eylül olmalı…
Kuşlar son voltasını atarken bir sabah uyandım ve daha fazla eksilemediğimi anladım…
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta