Gelme artık beklemiyorum seni…
Gün doğumu kıvamındaki rakı beyazlığını içmiyorum sensizliği bahane ederek…
Tutmuyorum yokluğunun nöbetini en azından…
Seni sevmekten bugün itibariyle istifa ettim…
Bir sonbahar günüydü sanırım yerde sarımtırak çürümüş yapraklar geziniyordu…
Aylardan eylül olmalı…
Kuşlar son voltasını atarken bir sabah uyandım ve daha fazla eksilemediğimi anladım…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta