Gelme artık beklemiyorum seni…
Gün doğumu kıvamındaki rakı beyazlığını içmiyorum sensizliği bahane ederek…
Tutmuyorum yokluğunun nöbetini en azından…
Seni sevmekten bugün itibariyle istifa ettim…
Bir sonbahar günüydü sanırım yerde sarımtırak çürümüş yapraklar geziniyordu…
Aylardan eylül olmalı…
Kuşlar son voltasını atarken bir sabah uyandım ve daha fazla eksilemediğimi anladım…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta