Gelişin mübarek olsun Şiiri - İlyas Kaplan

Gönlüne gül değmişlerin gözünde
Varlığa hayret borcunu ödeyenlerin bakışında,
Mevsim bahar...
Tekrar değil.
İlk ve tek.

Bir daha değil bu bahar.
Biricik, bir kerecik.
Parmak uçlarımca yeni.
göz diplerimce orijinal.
Yüzümün başkalığınca
yeni baştan yaratılmış
Öylesine taze .

Unutulmuşların hatırlandığı demdir bahar.
Ayak altına itilmiş,
gözden uzağa düşmüş tohumların
hatırlarının çiçek çiçek sayıldığı gündür.
Kaderin kozasını yırtıp ,
umuda kanat açtığı günlere denk gelir bahar.

O bir lütuf .
Ne güzel gelir bahar
önce dokunur, sonra diriltir.
Ninniyle büyütür.
Avuçlarımda tutamadığım bir nur olur.
Düşer en derin toprağıma cemre cemre .

Sanki dünyaya yeni nüzul olmuş gibi
Utangaç bir ışık sızıyor penceremden.
İçinde ben de varım;
bir nefes,
bir gölge,
bir adem olarak.

*

Hoşça gel.
Kalbimin karasını bahar aydınlığınla yıka
Güllerden örülmüş bir ateşi bırak canıma
Ey beni benden alan o kutsal diriliş.
Temizle beni,
dirilt ki geriye sadece ben kalayım
Sen başkalarına serinlik ver,
Beni bu yüreğimle pişir.

Hoşça gel tek baharım, yoldaşım, tek sığınağım.
Ruhuma bir yol çiz.
Dünyanın o gürültülü kargaşasından çekip çıkar beni.
Nefesini, kalbimin o sessiz ve serin vadisine indir
Kendimi senin aynanda ilk kez tanıyayım
Uçsuz bucaksız bir çölün ortasında,
geceyle ve yalnızlıkla sınayayım kendimi
Yaşamak adına.

Ey ilk baharım,
beni zemherinin elinden,
Kış gecelerinin pençesinden kurtar.
Hoşça gel ay ışığım, gökyüzüm.
Yeryüzünün o sahte çekiminden uzaklaştır beni
Gözlerimi sonsuzluğun seyrine kaptırdım.
Rüyalarımı toplamak için düştüğüm kuyulardan ,
her bir hücremi tek tek derledim.
Ey heyecanımın sahibi, tut elimden.
Kibrimi ve bencilliğimi o dar odalara bırak.

Hoşça gel bahar nefeslim, dirilişim.
Beni, asıl halime kat yeniden.
Dokun uykulu kalbime, uyandır
Ey gülüm, kokun sinsin ruhuma
Hoşça gel tatlı sözlüm, sultanım.
Bak, uslandım artık
Bak yıkandım, arındım artık
Hamdım, dergahında piştim,
aşkınla yandım.

Ey biricik mevsimim
Geldim huzuruna,
saklayacak bir şeyim kalmadı.
Teselline muhtacım, cemaline açım.
Gönül orucunu tuttum,
Şimdi senin iftarını bekliyorum.
O kutlu gömleğin kokusuyla açtım kör gözlerimi.
Ey hüznümün dermanı, esintini değdir yüzüme;
savur benliğimi rüzgarınla.

*

Hoşça gel nur tanem,
her şeyim.
Tut bırakma beni,
Yüreğimi sevdanın tenhasında rehin tut.
Bana kal.
Her sabahın fecrinde,
kal benimle

Hoşça gel nihayetim, ebediyetim.
Adın dilimde , izin ruhumda bir yol olsun
Hangi yöne baksam senin gelişinin aydınlığı,
hangi sesi duysam senin sessizliğinin yankısı.
Gelişin meğer ne büyük vuslatmış
Beni benden aldın, kendine bağladın.
Artık ne bir benim mevcut
ne de senden gayrısı

Hoşça gel ey canımın canı
Gelişin bayram, sonsuz bir düğün olsun
Hoşça gele ey bende gizlenen, benliğimi bitiren.
Kapattım bütün pencereleri.
Sükutun o en derin makamında,
seninle susuyorum şimdi.

Ey kalbimin sönmeyen ateşi
Hoşça gel ama gel ne olursun.
En son gidişinle içimde bitmeyen bir özlem bıraktın.
Şimdi her nefes alışım seni çağırmak,
Her nefes verişim senden ötesini terk etmek olsun.
Ebedi bir amin gibi duruyorum kapında
Gidişin kutlu oldu
Gelişin mübarek olsun.

redfer