Gelir İnsanın Şiiri - Sezai Efiloğlu 2

İnsân dediğimiz duvara benzer,
Kimi lâf anlamaz davara benzer.
Kimide doyumsuz puvara benzer,
İçtikçe içesi gelir insânın.

Kara toprak insanları çağırır,
Dünyaya meyleden fazla bağırır.
Hakîkat uğruna saçı ağırır,
Bildikçe bilesi gelir insânın.

Allâh'a râm olan dünyâ malını
Neylesin! Azapta gör vicdanını.
Azrâile azîz tatlı canını,
Verdikçe veresi gelir insânın.

Dünyâya hükümrân olanlar gitti,
Şu yalan dünyâya kananlar gitti.
Allâh'ın adını ananlar gitti,
Geldikçe gelesi gelir insânın.

Efiloğlu sever Rasûlüllâhı,
Özünde hisseder Kerimullâhı.
Allâhı, Rasûlü, Kelâmullâhı,
Sevdikçe sevesi gelir insânın.