Gelincik hanım
Ey edası nazı öpülüp sevilesi çiçek bu serin rüzgarları alıp nereye götürmektesin böyle
Bu solgun durgun sonbahardan öteye akıp giden ekim günlüğünün yumaklanmış ilmek örgüsü ve çilesiyle
Hem bak bugün insan dediğin
Gösterişli giysiler ve eşyaların yanında sırıtıp durmaya hayatını kaybetmiş aksesuardan ibaretken
Durmaksızın hiç kimseye gülümseyen yüze yapıştırılmış nesneyken
Hem sonra
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta