Yıl bilmem kaç; eşiğindeyim zamanın.
Bir yerlerden çıkıp geldin, sen neredeydin.
Bitmesini gerekiyorken daralmış ruhum.
Ayın on dördü yüzünle, belirdin birdenbire.
Sevinçler beliriyor geriye sarılıyor zaman.
Düşlerimdesin geziniyorsun seninledir gecem.
Adın gibisin sen hep berrak ve parlak.
Aziz ruhlar sallamış bes belli beşiğini.
Çocuk yüzünle bugüne kadar kalmışsın böyle.
Sevinçler dolaşıyor seni görünce karşımda.
İçim içime sığmaz söylediğin iki kelamınla.
Belki kurumuştum içten ve dışa çoktan.
Bunca yıldan sonra hatırlattın sen bana.
Yaşıyormuşum anladım bunca yıldan sonra.
Kenan Gezici 01/08/2025
Kayıt Tarihi : 1.8.2025 10:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!